3 dagen Tel Aviv

Donderdag 13-3 rond 13:00 uur was ik weer in Tel Aviv het was en is weer geweldig om hier te zijn. Temperatuur vandaag 30+ graden heerlijk.

Na inchecken in hostel gelijk mijn fiets voor de week te halen. Dit is echt geweldig om met de fiets door Tel Aviv te scheuren. 

In de middag  contact met Lee gehad ( oude leverancier) of we nog wat gingen doen. Lee kwam me ophalen en we gingen wat drinken en eten. Mooie gesprekken gehad over de onze kinderen, werk en geloof. Haar oudste jongen is F35 piloot, ze praat er niet graag over, want het geeft haar veel zorgen.  Zij en haar man hebben een bedrijf wat veel bloemen/groente exporteren naar USA/Canada en Europa en door ook import van bloemen en groente fruit uit NL en andere landen. Geloven doet ze wel, maar gaat niet naar de synagoge, Ze zijn wel met geloof of godsdienst bezig, dat betekend dat ze gelooft in God, dat wel maar allemaal op een vrije manier. Ze zijn via de basis school allemaal opgevoed met de Thora en de geboden. Maar dat is alles wat ze weten. Maar toch hebben we goed gesproken over het geloof, wat ik belijd en geloof.

Wij zijn wezen eten bij Merloza , dit is een vis restaurant! Echt een top restaurant. Mocht je ooit hier op vakantie komen, echt een aanrader!

En afsluiten bij Otello

Na het eten rond 21:00 ben ik nog een rondje door de stad gaan fietsen even naar een groot winkelcentrum en toen kwam ik langs eens plaats waar veel mensen  demonstreerden, dit is bij het overheid gebouw, sinds afgelopen zaterdag zijn hier 59 tenten neergezet voor elke gegijzelde 1. Veel gezang en samen zijn. Bij elkaar wel een honderd tal mensen bij elkaar. Deze demonstratie gaat verder dan alleen over de gegijzelde maar ook een verzet tegen de regering. De mensen zijn erg kwaad op de regering, Netanyahu probeert alle macht naar zich toe te trekken, om alle wetten er doorheen te jagen. Hij wil totale controle hebben in de Knesset ( parlement). Veel dingen komen aanbod als je met mensen in gesprek gaat, over de oorlog, corruptie, omkoping en ander zaken die lopen tegen Netanyahu en andere parlementsleden.  Zaterdag avond komen op deze plek wel 10-15 duizend mensen om te demonstreren. Geen idee hoe dat er uit moet zijn ga wel even kijken

De volgende dag vrijdag 14-3 om 8uur sporten toen even rondje stad op de fiets, mensen waren allemaal bij elkaar in het de parken die Tel Aviv rijk is om Purim te vieren. Iedereen verkleed en vrolijke muziek

En toen naar strand, hier heb ik de rest van de dag gezetten. Echt geweldig. Later op dag / Avond na het eten ben ik door de stad gaan fietsen, vooral in het centrum. Vele mensen verkleed, luide muziek uit de restaureren en bars, volle bak feest en drank. Het gaat met Purim vooral veel drinken en feesten tot we niets meer weten. Volgens de verhalen om geen onderscheid meer te maken tussen de slechte Haman en de gezegende Mordechai. 

Zaterdag 15-3 even zwemmen en sporten toen, naar de Immanuel church in de Duitse wijk, waar ik het van de week over heb gehad. De dienst begint om 11:00 we waren met 40-50 mensen bij elkaar. Ja en dan zit je daar met je Nederlandse gedachten over kerk! Daar kom je hier toch even in een andere kerk structuur.  

Het is een Lutherse kerk met een voorganger uit Noorwegen veel gezangen en liederen, diverse schriftlezingen o.a. Lucas 13 vers 34 over dat Jeruzalem de profeten dood. Waar ook verwezen wordt naar het boek Jeremia. De voorganger begint over de huidige stad Jeruzalem over de zonde die er in is. ( hierin meegenomen het gehele land Israël) dat wij daar ons heil niet moeten zoeken, maar dit zoeken bij de God inzet Hemelse Jeruzalem, Hij zal de aarde richten naar zijn wil, door Zijn Zoon Jezus Christus. Wij moeten hier op vertrouwen en ons dienstbaar maken naar Zijn Woord. Was een korte “ simpele” preek van +/- 15 -20 min. Hierna nog diverse liederen en geloofsbelijdenis van Nicea toen werdt het avondmaal bediend ( wekelijks) ieder die gedoopt was en gelooft in de vergevende liefde van Jezus Christus kan aangaan, dit was wel even een dingetje! Wat ga ik doen, wij hebben zelf morgen avondmaal in Katwijk. Ben ik voorbereid, ja ik heb de voorbereiding preken geluisterd, maar verder? Dan zit je daar, ja ik ben gedoopt en ik geloof dat Jezus Christus mijn verlosser is. Dus wat let je, zou je misschien denken! Toch heb ik het er moeilijk meegehad! Maar uiteindelijk ben ik wel aan gegaan! Want de roeping kwam van God om als je gedoopt ben en je gelooft in de vergevende liefde van Christus voor jou, dan kan je niet blijven zitten, hierna was de dienst afgelopen. Wat ik wel mooi vond dat er een gebed was voor vergeving van zonden, eerst een stil gebed voor een ieder, en hierna ging de voorganger de 10 geboden er naast liggen in een gebed.

Hierna nog koffie met elkaar gedronken, en kort met diverse mensen gesproken. Ook een Nederlandse (Joodse) vrouw Hanneke die al 40 jaar in Israël woont. Mooie gesprekken gehad over o.a. geloof maar ook over de gegijzelde dat zij (vele) in de tunnels in Gaza troost hadden aan het geleerd Woord van God wat ze als kind op school hadden gehoord uit de Thora en de geboden. Er zijn diverse getuigenissen van gegijzelden die door het gebed tijdens de gevangenschap kracht hebben ontvangen om door te gaan, samen met de liederen die ze geleerd hebben deze gegijzelden waren geen “ kerkgangers”  deden niets met het geloof wat ze geleerd hadden. Zou vertelde Hanneke ook dat er op dit moment grote groepen Joden zich keren tot de “ Messias belijdende kerken”  in Israël, dit is met name onder de jongeren. Dat is nooit om te horen.

in de avond even wezen kijken bij het regeringsgebouw, hoeveel mensen er zijn!!! Toen ik er was rond 19:30 waren er misschien 3000-5000 duizend schreeuwende en protesterende mensen. En van beiden kwamen in hele groepen aan. Toen ik wegging om 20:30 kwam er een groep aan van misschien wel 5000 mensen die naar dit protest gingen! Wat een mensen.

Hierna doorgereden naar Hostage Square hier was een bijeenkomst van paar 1000 mensen en van familieleden van de gegijzelden, die allemaal een speech deden 59x. Dit was wel even slikken, foto’s van hun geliefde in de hand en dan spreken dat ze thuis moeten komen. Dan versta je de taal niet, maar de taal van emotie en verdriet heeft geen alfabet! Deze is universeel. De tranen staan in je ogen als een moeder,broer,vader,zus verteld over zijn/haar zoon, dochter, vader of moeder verteld met foto’s van hen. Wat een verdriet dat geeft. Onvoorstelbaar.

Van de toespraken wordt je wel weer even bepaald, waarom ik dit vrijwilligers werk doe, dienstbaar zijn aan het volk Israël. 

Op het plein staat een nog steeds de tafels klaar voor de gegijzelde en er is een memoriaal voor Kfir en Ariël, dat is echt indrukwekkend deze kinderen zijn gruwelijk vermoord/ afslacht.