3 dagen in Eilat
Maandag 10-3
Alle dagen op de basis 6:45 opstaan, na een klein uurtje sporten. Douchen en klaar maken voor de dag in de keuken.
Dagelijks het hijsen van de vlag en zingen van het volkslied,dit is altijd wel een mooi moment om de dag te beginnen en op dinsdag is dit met de gehele basis dat is wel indrukwekkend
Onze Madricha ( begeleidster) Kayla komt uit USA en is een longsolder ( een man/vrouw die zonder ouders/ familie is ingeschreven in het leger). Zij is dus 2 jaar in dienst van het leger van Israël en heeft geen ouders hier, wel andere familieleden maar haar ouders wonen nog is de US.
Onze groep zoals eerder gezegd bestaat meerdere nationaliteiten NL-er, Russen, Amerikanen, Roemeen en een Deen. Een leuke groep mannen ieder met zijn eigen verhaal 2 van de Amerikanen zijn advocaat, een chirurg, en pensionado en de Russen zijn ( wonende in USA zijn joods) een ICT ander vrachtwagen chauffeur. Dus veel mooie verhalen gehoord
Veel van de oude garde in de keuken was er nog, dat was echt wel goed en mooi om te zien. Ik moest gelijk naar de salade keuken om te helpen, ze wisten nog wel wie ik was!
We hebben vele salads en gerechten gemaakt en het weer even feest om hier te zijn.
Vele mooie momenten gehad, leuke gesprekken en ook momenten van discussie over geloof en politiek ( wat eigenlijk niet mag op de basis) . Mijn mede NL-er komt uit Haarlem van origine uit de CGK, maar kon het daar niet meer aarden ( samenwerking met Gkv/CGK) en is toen overgestapt naar een baptisten gemeente. (Niet over-gedoopt overigens) hier wel mooie gesprekken over geloof gehad. De baptisten gemeente waar hij bij hoort is een soort refo- baptisten gemeente, en zijn (zoals hij zegt) Woord getrouw.
Vandaag 12-3 laatste dag op de basis, na werktijd hebben we onze oorkonde weer gekregen met de daarbij horende speltje, altijd weer mooi dat er zoveel dankbaarheid uit gaat van soldaten als er vrijwilligers komen vanuit heel de werelds die een groot hart hebben voor het volk van God.
Dit werdt ook weer bevestigt toen wij de oorkonde kregen door de chef kok van de keuken, die dankbaar was dat wij er waren en dat de soldaten zien dat er vrijwilligers zijn die door hun aanwezigheid laten zien dat Israël niet alleen staat.
Morgen ochtend weer naar Tel -Aviv en dan zien we weer hoe of wat
Waarschijnlijk wordt dat wel een beetje strand liggen en een bezoek aan wat vrienden o.a. Ofer en Lee.
Volgende week mag ik weer hier heen, dus weer lekker in de keuken
Het is toch een andere reis dan vorig jaar, toen kwamen onze Mardichot uit Israël en waren de verhalen over 7-10-2023 nog zo vers en levendig. Ik wil nu niet zeggen dat dit er niet meer is, maar ook hier in merk je dat tijd wonden heelt, maar de pijn blijft en vooral bij de ouders van mensen die nog geliefde hebben in Gaza. En het schilt ook dat en geen gevechten op dit moment zijn in Gaza en Libanon.
Ik ga niet dagelijks een blog schrijven zoals jullie gemerkt hebben. Probeer een paar moment te beschrijven van de samen gepakte dagen. Maar zoals eerder gezegd, het verblijf is minder intens ( tot nu toe) als vorig jaar.
